Arkadaşının kurşunu ile şehit oldu

Arkadaşının kurşunu ile şehit oldu
Okan Çelik
21 Ekim 2020 / 20:26

Jandarma Komando Er Yusuf Akarsu, arkadaşının kaza kurşununa hedef olarak talihsiz bir şekilde şehit oldu. Ailesi hiç beklemiyordu çok sevdiği evladının terör olmayan bir yerde şehit haberinin geleceğini. Yusuf Akarsu Hatay’ın İskenderun ilçesi’ne bağlı Dörtyol’da tatbikat dönüşü 8 Eylül 1995 tarihinde şehitlik mertebesine ulaştı.

Yusuf Akarsu, 1975 yılında Malatya’nın Doğanşehir İlçesi’nde doğdu. Henüz 3 yaşındayken ailesi Gaziantep’e göç etti. Mareşal Fevzi Çakmak İlkokulu’nu bitiren Akarsu, eğitim hayatına nokta koymak zorunda kaldı. İlkokuldan sonra iplik fabrikasında çırak olarak işe başladı. Diğer 6 kardeşine göre daha hareketli ve çalışkan olan Yusuf, askere gidene kadar iplik fabrikasında kaldı.

MANİSA KIRKAĞAÇ’A GİTTİ

Çocukluğundan itibaren hep çalışan Yusuf için artık Vatani görevini yapmanın zamanı gelmişti. Anne babası ve kardeşlerinden ayrılacak olmasına kahroluyor, ancak askere gideceği için de bir o kadar mutlu oluyordu. Askerleri gördüğünde “Bir gün ben de kahraman bir asker olacağım” derdi. Artık kahraman bir asker olmanın zamanı gelmişti Yusuf için. Bunun ilk basamağı olan acemi birliği için Manisa Kırkağaç’a gitti. Askere kalabalık bir grup uğurladı Yusuf’u. O da ellerinde kınalarla “En büyük asker bizim asker” sloganları ile uğurlandı baba ocağından.

ŞEHİT OLACAĞINI HİSSETMİŞ GİBİYDİ

Yusuf Akarsu, acemi birliğini tamamladıktan sonra Hatay’ın İskenderun ilçesine bağlı Dörtyol’da görevlendirildi. Usta birliğini burada tamamlayacaktı. Dağıtım izni için geldiği Gaziantep’te ailesi ile hasret gidermişti. Ancak hep durgundu Yusuf. Eski hareketliliği yoktu. Hep düşünüyordu. Sanki şehit olacağını hissetmiş ve sevdiklerini bir daha göremeyecekmiş gibi yakınlarına donup donup bakıyordu. Artık ayrılık vakti gelmişti Yusuf için.

ARKADAŞININ KAZA KURŞUNU İLE ŞEHİT OLDU

Vatani görevini tamamlamak üzere Dörtyol’a giden Yusuf’un şehitlik mertebesine ulaşması da talihsiz bir kaza sonrası oldu. Terhisine 3 ay kalmıştı. Tatbikata gittiler. Tatbikat dönüşü bir asker arkadaşının kaza kurşununa hedef olmuştu Yusuf, orada şehitlik mertebesine ulaştı. 8 Eylül 1995, Yusuf Akarsu’nun tarihe şehit olarak yazıldığı gün oldu.

YİNE AYNI ACI

Yusuf Akarsu’nun şehit haberi de aynı şekilde ailesine bildirildi. Tarih 9 Eylül’ü gösteriyordu. Kapıları çaldı Akarsu ailesinin. Baba Mehmet Akarsu açtı kapıyı. Karşısında askerler duruyordu. Anlamamıştı ne olduğunu. “Buyurun” dedi kısık bir sesle ve askerleri içeri aldı. Orada askerler bir süre sohbet etti ve söyleyemiyordu babaya acı haberi. Sonunda komutan babaya, “Sen güçlü bir insana benziyorsun. Vereceğim haber acı ama gurur verici” dedi ve oğlunun şehit olduğunu bildirdi. Ne kadar güçlü de olsa bir babaydı ve evladını kaybetmişti. Olduğu yerde fenalaştı ve baygınlık geçirdi. Hiç beklemiyordu oğlu Yusuf’un şehit haberinin geleceğini.

BİR AY KONUŞAMADILAR

O dönemlerde telefon çok yaygın değildi. Akarsu ailesinin evinde de telefon yoktu. Yusuf izinden döndükten sonra bir ay arayamadı ailesini. Ve sesini duyamadı yakınlarının şehit olmadan önce. Anne ve babası oğullarına bir ay boyunca ulaşamadan şehit haberini alınca şok oldular. Hiç akıllarına gelmiyordu. Çünkü doğuda değildi Yusuf. Dörtyol’da idi ve orada terör yoktu. Şehit düşeceğini hiç bir zaman düşünmediler.

BABASININ RÜYALARINA GİRİYOR

Oğlu şehit düştükten sonra baba Mehmet Akarsu, sürekli rüyasında görmeye başladı şehidini. Tatbikat dönüşü şehit olduğu için hep oğlunun tatbikat yaptığı anları görüyor rüyasında. Babasına hep gülümsüyor. Mehmet Akarsu, “Oğlumun sesini bir duyamadım şehit düşmeden önce. Ancak hep rüyalarıma geliyor benim. Yalnız bırakmıyor” dedi.

KÜÇÜK KARDEŞİM ÖZLEMİ BÜYÜK

Şehidimizin küçük kardeşi Mustafa büyük özlem duyuyor ağabeyine. O şehit düştüğünde henüz 5 yaşındaydı. Hep elinde büyümüştü. Şehit abisinin. Kendisi çok hatırlamıyor ağabeyini. Ancak askerden izne geldiğinde onunla yediği yemek dün gibi hafızasına kazınmış Mustafa’nın. Ağabeyine olan özlemini şu cümlelerle özetliyor:

“O’nu sadece izinden geldiğinde yemek yerken hatırlıyorum. Beni hep kucağında gezdirirmiş. Hiç hatırlamama rağmen, çok büyük özlem duyuyorum. Keşke şu anda yanımda olsaydı.”

HER CUMA EVLATLARININ YAINA GİDİYORLAR

Aradan geçen 25 yıl da şehitlerinin acısını unutturamamış Akarsu ailesine. Her Cuma günü mutlaka evlatlarının mezarına gidiyorlar. Dualar okuyup mezarını temizliyorlar. Bir hafta gitmeseler kendilerini boşlukta hissediyorlar.

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz