A. Eray ÜNVER

A. Eray ÜNVER

AĞLARSIN!

Çocuğun olur, sevinirsin,

İlk kucağına aldığında ağlarsın.

Elini ilk tuttuğunda gülersin.

Onu büyütmek için elinden gelen ne varsa ortaya dökersin,

Sen yemezsin ona yedirirsin,

Ağzından çıkan ilk anne ve baba kelimelerini duymaya dünyaları verirsin.

Azıcık ateşi olsa sabaha kadar başında beklersin.

İlk adımlarını gurur ve mutlulukla izlersin.

Çocuk şarklılarını, tekerlemelerini beraber ezberlersin.

En iyi okuldan, en iyi öğretmenden eğitim alsın diye günlerce araştırma yaparsın.

İlk önlüğünü aldığın gün daha dün gibi aklındadır.

Ali gel, emel eve git diye tekrar okumaya başlarsın.

Çocuğun ders çalışır, sen işte çalışırsın.

Matematiği iyi öğrensin, İngilizceyi iyi konuşsun diye özel dersler aldırırsın.

Karne aldığında harçlığı bol verirsin.

Çocuğunla beraber sen de ergenliğe girersin, alttan alırsın.

Sonra sınavlar başlar,

Sınav günleri okul kapılarında hatimler indirir, yasinler okursun.

Çocuğun tıbbı kazanır ağlarsın.

Gururlusun

Kitap parasıydı, yurt aidatıydı daha çok çalışmak zorunda kalırsın.

Sağlık problemlerin de başlamıştır çoktan.

Oğlum mezun olunca tedavi eder diye hayaller kurarsın.

Gizlice gülümsersin.

            Çoçuğun mezun olur,

            Mezuniyet töreninde ağlarsın.

            Başka yere atanır hasretlik çekersin.

            Nöbetlerinde sen de evde onunla nöbet tutarsın.

             Annesi önlüğünü ütüler, hadi çocuk geç kalacak diye sıkıştırırsın.

            Okul biter ama tus başlar.

            İçin içine sığmaz oğlum uzman doktor olacak diye.

            Yine nöbetler başlar

            Hocaları hem çok sever hem de çok çalıştırır.

           Bütün yük bizim oğlandadır.

              Tanıdık eş dost kim varsa seni arar muayene için.

Annesine sık sık sorarsın kız arkadaşı var mı diye?

Yoksa bir çaresine bakmak gerek diye düşünürsün.

Sözdü, nişandı derken düğün gelir ansızın

Oğlunun düğününde hem oynar hem de mutluluktan ağlarsın.

Biraz zaman geçer

Torun sevmenin hayali gezer beyninde.

Sorsan olmaz, sormasan içini kemirir.

Müjdeyi alır ağlarsın

Sen bir evlat daha kazanmanın mutluluğunu yaşarken;

 

Biri gelir

Bir hiç uğruna 

           Alır oğlunu elinden

           AĞLARSIN!


17 nisan 2012 günü göevi başındayken bıçaklı saldırı sonucu yaşamını yitiren Ersin Arslan’ı rahmetle anıyorum.

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz