Esin KORKUTAN

Esin KORKUTAN

Artık yeter

Artık yeter diyorum. Çünkü ben artık yüreği yanan bir ananın feryadını duymak istemiyorum gencecik evlatların bir avuç toprağın altına konulmasını istemiyorum.

Durup düşünelim napıcağımızı kime yanacağımızı kime ağlayacağımızı kime üzüleceğimizi.

Gencecik bedenlerin bir avuç toprak altına girme sine’mi? Yetim kalan yavrulara mı yarım kalan sevdalara mı yoksa! Yüreğine evlat ateşi düşmüş ana babalara mı?

Hangi yürek dayanır ki bu acıya hangi dil hangi söz teselli olur onlara. Düşünsenize uyandığımız her sabaha bir iki üç dört beş evladımızın şahadet haberiyle uyanıyoruz ve biz artık öyle alıştık öyle alıştırıldık’ki bu acıya şehidimiz varmı? Yerine sayı kaç diyoruz öyle acı ki bu olayları rutin normal bir durum olarak algılıyoruz algılamak durumunda bırakılıyoruz. Ağlayamıyoruz içimiz yanıyor yandığımızla kalıyoruz.

Unutmuyoruz ama acı ya da alışıyoruz alıştırılıyoruz ve sadece biz alışıyoruz ya ana baba es evlatlar onlar alışırımı? Böylesi acıya alışılabilinirli mi? Artık yeter ben ülkemde vatanımda''Bombaların değil yiğitlerimizin evlatlarımızın insanlarımızın canlı’’olmasını istiyorum.

Bir duygudaşlık kuralım o insanların yerine koyalım kendimizi birimiz büyütüp okutup asker polis oldu evladım diyelim sonra kalleş bir kursunla ya da bir BOM sesi ile fırlayan cam çivi hırdavat her ne ise parçaları ile kaybedelim diğerimiz okuması için yollayalım yine bir bom sesiyle kaybedelim umutları gençliği geleceği eğlenmeye gitsin çocuklarımız ve yine hiç tanımadığı şuuru bozuk biri tarafından suçu günahı yokken katledilsin hangi insan evladı bir cana kıyabilir hangi insan canice bu acıları yaşatır sebep olur duygudaşlık kurduk mu koyduk mu kendimizi o insanların yerine hadi acının tarifini yapalım yapabiliyor muyuz? Hayır. Çünkü bu acının tarifi yok bu acılara sebep yok ne için kim için canlar gidiyor Ateş sadece düştüğü yeri yakıyor. Adı ne olursa olsun ben ülkemde terör istemiyorum anaların feryadını küçücük yavruların gözyaşını yüreklerin yangınlarını değil güzel günleri gülen yüzleri görmek istiyorum. Evlatlarımızın canlarımızınGençliğinizimgeleceğimizin hayatların pis kalleş bir kurşunla demir çivi parçalarıyla son bulmadığı güzel günler görmek istiyorum. Ne için yapılıyor arkasında kim var bilmiyorum. Kimin istekleri kimin planları Gerçekleşecek diye kaybediyoruz evlatlarımızı geleceğimizi umutlarımızı bilmiyorum. Ama ben artık güzel bir Türkiye'de güzel bir sabaha uyanmak istiyorum.

 

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz