Gülşah SERT

Gülşah SERT

SUMUDİCA DIGIDIK DIGIDIK

Delinin biri tımarhanede ha bire bir şeyler yazıyor

Günlerce, aylarca yazıyor

Doktor merak ediyor tabi.

Soruyor:

-Lan deli, ne yazıyorsun aylardır?

 

Cevap net:

-Kitap yazıyorum, Napolyon’un hayatı. Bitince ilk size okutacağım.

 

Doktor gülüp geçiyor. Nice zaman sonra deli, doktorun karşısına elinde bin sayfalık bir kitapla dikiliyor.

-Bitti kitap, diyor…

-“Bir okuyun bakalım.”

 

Doktor merakla kitabı açıyor.

İlk sayfa,

“Napolyon ata bindi.”

 

İkinci sayfa,

Dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık...

 

Sonraki 998 sayfa bu şekilde

Dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık...

Dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık, dıgıdık...

 

Ve kitabın son sayfası,

“Napolyon attan indi...”

 

Sevgili hocamız Sumudica’nın Gaziantep hikâyesi de kitap olsa böyle olacak.

“Sumudica Gaziantep’e geldi.

Gereksiz işlerle uğraştı

Sumudica Gaziantep’ten gitti.”

Hikâye bu kadar...

 

O, her daim taraftara yaptığı hareketlerle ve basın mensuplarına çirkin tavırlarıyla, lüzumsuz polemiklerleanılarda yer edecek...

Gerisi laf-ı güzaf.

Hâlbuki geldiğinde sevinmiştik, “Derdimize ilaç olurdemiştik.

Bildiğin zehir çıktı…

Ya da bizim bünyede alerji yaptı.

İlaç alerjisi tehlikelidir.

Hiç birimiz de deli değiliz.

O yüzden uzatmaya gerek yok.

Dıgıdık dıgıdık devri bitti.

Attan insin gari.

Yorumlar (1)

+ Yorum Yaz